Shumë prindër vijnë të tensionuar në takimin e parë, sepse presin një provë me rezultat. Vlerësimi logopedik nuk është provim, dhe fëmija nuk kalon apo dështon. Më poshtë është çfarë ndodh vërtet.
1. Biseda me prindin
Nis me ju. Historiku i zhvillimit, shqetësimi konkret që e sollët, si komunikon fëmija në shtëpi, si në kopsht, çfarë kini provuar. Kjo nuk është formalitet - prindi është burimi më i mirë i informacionit, dhe pjesa e mëvonshme lexohet mbi këtë sfond.
2. Puna me fëmijën
Pastaj punohet drejtpërdrejt me fëmijën, përmes aktiviteteve dhe materialeve të përshtatura për moshën. Fëmija luan, tregon, emërton, bisedon. Nga kjo lexohet niveli i tij në disa fusha njëherësh: shqiptimi, fjalori, ndërtimi i fjalisë, të kuptuarit, rrjedhshmëria, dhe përdorimi i gjuhës në situatë.
Nëse fëmija është i vogël ose i ndrojtur, kjo nuk e prish vlerësimin. Vëzhgimi në lojë të lirë jep shumë informacion, ndonjëherë më shumë sesa detyrat e strukturuara.
3. Pasqyra në fund
Në fund merrni një pasqyrë të qartë: çfarë u vërejt, çfarë është brenda pritjeve, çfarë do të punohet dhe me çfarë radhë. Nga kjo ndërtohet plani individual i trajtimit, me objektiva konkrete.
Çfarë të merrni me vete
- Raportet e mëparshme, nëse ekzistojnë - audiometri, vlerësime nga specialistë të tjerë, raporte nga kopshti ose shkolla.
- Shënimet tuaja: fjalët që fëmija i thotë, situatat kur vështirësia rëndohet.
- Pyetjet që doni të bëni - shkruajini para se të vini, sepse në takim harrohen.
Terapia nuk nis në të njëjtin takim. Vlerësimi vjen i pari, sepse plani ndërtohet mbi bazën e tij.